Oudere ik

Mijn oma zit op Facebook. Hoewel mijn oma wel tegen een stootje kan, zal ik vanaf nu twee keer nadenken voordat ik vloek of een gênante feestfoto plaats. Maar het is vooral het definitieve bewijs dat Facebook niet meer het medium voor jongeren is. (Mijn oma is 84.)

Het betekent wel dat we makkelijker van elkaars leven op de hoogte blijven. Ik vind het ook erg leuk om te zien hoe goed ze het meteen onder de knie had. Mijn zwager heeft een exotische naam, en toen mijn oma’s zus haar vroeg of ze de persoon die ze net had toegevoegd wel kende, typte ze per ommegaande hoe ze hem kende, wat hij voor werk deed en wanneer ze hem voor het laatst had gezien. Ze sloot af met: “Genoeg info??” Point taken.

Facebook is ook te gebruiken voor goede voornemens en gedragsverandering, leerde ik laatst bij een presentatie van Jean-Louis van Gelder (psycholoog en jurist, nu bezig met onderzoek naar de toepassing van nieuwe technologieën in criminologisch onderzoek). Waarom doen mensen dingen waar ze later spijt van krijgen? Omdat ze gericht zijn op directe beloning, vertelde hij. En dat komt weer omdat mensen zich niet identificeren met hun toekomstige ik. Ze hebben geen empathie voor hun “future self” (een term van Derek Parfit). In niet-psychologentaal: of iets later slecht voor hen is kan ze niets schelen. En daarom paffen ze stug door, blijven ze te veel eten of stelen ze stapels post-its van hun baas.

Future self

Wat helpt: mensen confronteren met hun oudere ik, op een levendige manier, zodat de confrontatie zo echt mogelijk wordt, en mensen zich goed kunnen voorstellen hoe ze er later uit zullen zien. Met virtual reality bijvoorbeeld. Van Gelder liet proefpersonen ook Facebookvrienden worden met het nepprofiel van hun oudere ik (compleet met ouder gemaakte profielfoto). Vervolgens kregen zij dagelijks berichten van hun future self. Deze manipulaties leidden tot minder delinquentie (andere uitkomsten heeft hij niet onderzocht).

Zou dat ook bij mij en mijn slechte gewoontes werken? En wíl ik wel geconfronteerd worden met mijn toekomstige ik?

Die heeft namelijk vast allerlei rimpels en kwaaltjes, en waarschijnlijk nog even veel slechte gewoonten als nu. Ik zal me bijvoorbeeld nog even vaak laten afleiden tijdens nuttige bezigheden. Het medium waardoor dat gebeurt zal alleen niet meer Facebook zijn, maar iets dat we nu nog niet kennen.

Maar als ik dat nieuwe medium net zo vanzelfsprekend oppik als mijn oma nu, teken ik ervoor. Met een oudere ik die ook maar een beetje op haar lijkt, identificeer ik me graag. Laat maar komen, die verre toekomst.

 

Alvast uitproberen hoe je eruitziet als je ouder bent? Dat kan met de IOS-app AgingBooth.

Advertenties

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s